ادبیات کودک ونوجوان
بابای من مرد بزرگیست
هرچند که یک پاندارد
هرچند که هی روی ویلچر
روزوشبش را میشمارد
بابای من قلبش اناراست
سرخ است وشیرین وبهشتی
قلبش ترک برداشت روزی
با ترکش موذی وزشتی
دستان بابایم نسیم است
وقتی که قلبم مینوازد
هرچند لرزان وضعیف است
هرچند که کم مینوازد
بابا برایم شکل کوه است
کوهی که لرزیدن ندارد
بابا ولی قلبش پراز درد
درددلش دیدن ندارد
سبز می شوی
قدت بلند می شود
به سقف آسمان
به صورت لطیف آفتاب
دست می کشی
شال گردن تو می شود نسیم
چشمهای تو با پرنده ها رفیق میشوند
دفتر بهار برگ
برگ
برگ
سبز
سبز
سبز
توی دست توست
ای نهال من
سبز میشوی
قدت بلند می شود
گونه هاشون سیب لبنان
چشم اونها باغ زیتون
گونه هاشونو خراشید
اشک چشماشون شده خون
اوناازنسل بهارن
پاک وساده بی قرارن
سایه ها اینو نمیخوان
نمی ذارن نمی ذارن
سایه ها اینو نمیخوان
نمیذارن نمیذارن
روتن خسته ی اونها خارزخم وغم می کارن
چشای بندر حیفا
پردوده پردرده
حالا هرجاشو می بینی
بوی باروت ونبرده
سرزمینهای مقدس
سرزمینهای اسیرن
بچه هاش بادست خالی
خاکشونو پس می گیرن
کوچه هاش دریای خونن
بچه هاش زخمی وپر پر
بچه هاش یه اسمونن
بچه هاش یکی یکی پر
بچه های زخم واتیش
مشقشون بارون سنگه
توی خواب بچه هاشون
سایه تاریک جنگه
جای گهواره یه تابوت
جای مادر یه دل خون
جای بابا که شهیده
سرخه سرخه تودلاشون
سرزمینهای مقدس
سرزمینهای اسیرن
بچه هاش بادست خالی
خاکشونو پس میگیرن
او درست مثل یک فرشته است
یک فرشته ی قشنگ ومهربان
صورتش شبیه ماه روشن است
قداوبلند مثل اسمان
چون امام زاده ها مقدس است در دلش هزار شمع روشن است
چون سپیده های اول بهار
تازه ونجیب وپاکدامن است
او برای عابران گم شده
راه میشود چراغ میشود
او برای دلخوشی یک کویر
حجم بکرو سبز باغ میشود
افتاب مشک روی دوش اوست
اوبه ماه تشنه اب میدهد
شب یک او درست مثل یک فرشته است
به شب به تک تک ستاره ها
قطره قطره افتاب میدهد
او شبیه هیچکس نبوده است
جزخیالهای رنگی وعجیب
جزفرشته ای که محو شد گذشت
ای او همیشه مانده عطر سیب
دل من مبتلا است
به یک درد غم انگیز
نه آن دارد دوایی
نه دستورات پرهیز
دلم انگار رفته
تبش بالاترازچل
دگر کارش تمام است
دل من نیست چون دل
تب ولرز شدیدی
نشسته توی جانم
دوای درد خودرا
نمی خواهم بدانم
چرا که باتب عشق
دلم شادست وغمگین
خدایا !مبتلا کن
دلم را بیش از این
انگار دستی توی قلبم
یک جمله ی زیبا نوشته
باخط سبزوصاف وروشن
"این ادم ازاهل بهشته "
دستی که عطر سرخ سیبش
جا مانده توی جسم وجانم
این ادم ازاهل بهشته
شد تا ابد ورد زبانم
یعنی دلم اینقدر خوب است!
یعنی من ازاهل بهشتم !
یعنی زلال ومهربانم!
یعنی شبیه یک فرشته م !
قلبم همیشه دفتر توست
ای دست زیبای خداوند !
بنویس ازمن دربهشتت
بنویس: باران-عشق-لبخند
ای خدا! دوباره من فرشته ات شوم
یک فرشته ی مقدس وعزیز
توی قلب من
مشتی آفتاب رحمتت بریز
ای خدا !
بالهای من
امانت است پیش تو
امانت مرا دوباره پس بده
لطف کن به من
فرشتگی زودرس بده
فرشته ات دروغ گفت
فرشته ات گناه کرد
فرشته ات گول خورد
فرشته ات
لحظه های آبی بهشت را و
بال را زیاد برد
بعد توی خاک
روزهای او تباه شد
رنگ لحظه های آسمانی اش
سیاه شد
قول می دهم خدا!
اگر دوباره من فرشته ات شوم
رد پای تو توی ساحل دلم
تا همیشه ماندگار
اسم اعظم شما بر لبم
تا همیشه یادگار
جای تو زمین نبود
سرنوشت واخرت
تلخ اینچنین نبود
اصل تو فرشته بود
خوب وپاک ومهربان
درشبی سیاه وسرد
گم شدی در اسمان
توی ذهن تونشست
فکرهای مبهمی
سنگ آرزو زمین
فکر کردی آدمی
بعد از ان توبودی و
این زمین ناگهان
آرزوی تو بهشت
آرزویت آسمان
برای او که روزی خواهد امد
راه میرود
پابرهنه توی اسمان
افتاب را او گذاشته
توی جیب راستش
شب که می شود
ماه می شود
وتمامی ستاره ها
عاشق روی ماه او
داد می زند زمین:
قدبلند مهربان
نگاه کن
لحظه ای مرا ببین
جای پای تو هنوز هم
توی قلب من سبز مانده است
"ری را "شبیه یک عروسک
دو چشم تیله ای وگرد دارد
وقتی که می خندم برایش
از صفر تا ده می شمارد
وقتی که گفتم خاله بازی؟
او خنده کردو گفت :باشد
اماکمی بعدش کسل شد
گفتم به او:ای دختر بد !
بعدش کشیدم دست اورا
گفتم بیا بازی عروسک!
من می شوم یک مادرخوب
تو می شوی مانند کودک
وقتی کشیدم دست اورا
اودردش امد گفت :ما ...ما...ن
"ری را "عروسک دخترم بود
یک دختر شیرین تر از جان
